I teraz jakby zestawić tę całą historię z przegapianiem czerwonych flag, ignorowaniem czerwonych flag i potem już świadomością, że nie powinnam była tego zignorować, powinnam była to uczynić ważnym, powinnam była się temu przyjrzeć, to przeanalizować, o to i tamto zapytać… Właśnie, jesteś taka już wyedukowana, że wiesz, ale jednak nadal wierzysz, że jak on Cię pokocha, to będzie to o nim beznadziejnie świadczyło, to wtedy z założenia nie możesz, po pierwsze, ani przegapić czerwonych flag, ani nie możesz dopuścić do tego, żeby ktoś Cię pokochał, bo to będzie o nim świadczyło beznadziejnie. I w rezultacie doszukujesz się tej beznadziejności w każdym człowieku, który żywi wobec Ciebie jakieś pozytywne uczucia romantyczne. Bo pewnie w przyjaciołach się nie doszukujesz, tylko kiedy zagraża to relacją romantyczną, to wtedy się doszukujesz.

I z takiego trochę może niedbałego patrzenia na kogoś i zamiatania pod dywan bardzo wielu aspektów człowieka, który robi świństwa, czyli Mariusza – tu znowu nawiązuję do tych „mariuszowych” historii – możesz przejść, odbić się z tamtej skrajności w skrajność przeciwną. Czyli najpierw masz taki powiedzmy zoom Twojego aparatu telefonu ustawiony czy mikroskopu na maksymalne oddalenie – masz normalny widok i robisz zoom, ale ten zoom robisz nadmiernie, czyli Ty przechodzisz z takiego oddalenia w nadmierne przybliżenie. A więc z niedbałego przyglądania się drugiej stronie relacji i zamiatania spraw pod dywan, przechodzisz na wyolbrzymianie jakichś szczegółów. I tutaj weźmy pod uwagę to, że jakby wziąć dowolnego człowieka i skupić się na jakiejś jego nieulubionej przez Ciebie cesze, to na pewno, na 100 proc. będziesz mogła mieć powody, żeby go zdeprecjonować i wywalić ze swego życia, jeżeli wyolbrzymisz po prostu jakiś szczegół. A nie ma człowieka, który ma same dopasowane do Ciebie cechy i zachowuje się zawsze w taki sposób, w jaki Ty byś zaprogramowała, że ma się zachować. Nie ma takiego człowieka. Więc jeżeli będziemy się doczepiać do jakichś drobiazgów, które nie są ani przemocą, ani brakiem szacunku, ani objawem jakiegoś destrukcyjnego systemu wartości, tylko np. on zrobił coś, co ja bym zrobiła inaczej albo czego ja bym w tej sytuacji nie zrobiła, a za to w innej sytuacji czegoś nie zrobił, co ja bym zrobiła – co ma się nijak do braku szacunku, przemocy i innego systemu wartości niż Twój – to można powiedzieć, że wyolbrzymiasz i nadajesz bardzo ogromną ważność temu, co tak naprawdę dla tej relacji nie jest istotne.

I mało tego, prawdopodobnie gdyby to była wyłącznie relacja przyjacielska, to byś tak nie czepiała się tego szczegółu. Ale ponieważ Ty chcesz idealnego kandydata na męża, tym bardziej że już sama jesteś taka świadoma i wyedukowana, to też oczekujesz więcej. Czyli ze zbyt nisko położonej poprzeczki, tę poprzeczkę wywalasz gdzieś w kosmos i teraz to już w sumie chyba nikt nie doskoczy, bo to ma być perfekcyjny człowiek. Ma się perfekcyjnie czuć, perfekcyjnie zachowywać, perfekcyjnie mówić, perfekcyjnie robić, perfekcyjnie nie robić i w ogóle ma być zgodny z jakimś Twoim idealnym scenariuszem, ponieważ nie chcesz już tracić czasu, bo już go upłynęło dużo. I nie chcesz nigdy więcej przegapić żadnej czerwonej flagi. A o takim hiperfokusie na niedociągnięciach drugiej osoby naprawdę dużo wiem i opowiadam Wam o tym właśnie w „Wieczornych rozmowach” na Herohero. Bo nie ma sensu, żebyście popełniały czy popełniali te same błędy, skoro ja już mogę wam dać z tego wnioski. Więc jeśli ktoś chce posłuchać mojej historii, to zapraszam na herohero.co/pokojwglowie i prawdopodobnie na początku opisu tego odcinka podcastu znajdziesz link do pierwszego darmowego miesiąca subskrypcji. Przez kilka lat nie lubiłam mego męża, więc wiecie, to jest taka historia. Zanim został moim mężem oczywiście. A potem się okazało, że się jednak nadaje chłopak.

Pamiętajmy, jak się uczymy, to jest dosyć normalne, że musimy zbadać skrajności, czyli tak jakby odbić się od bandy po lewej, odbić się od bandy po prawej, żeby umieć jechać środkiem, znaleźć złoty środek. Sprawdzamy skrajność „A” jakiejś sytuacji, jakiegoś tam obszaru życia, a potem sprawdzamy skrajność „B” jakiegoś obszaru życia. Dzięki temu – jeżeli wyciągniemy wnioski z jednej i z drugiej skrajności – będziemy wiedzieli, jak jechać środkiem, jak znaleźć złoty środek. Ale my nie możemy znaleźć złotego środka, jeżeli tylko odbiliśmy się od opcji „A” i mamy wnioski wyłącznie z opcji „A”. Jeżeli mamy wnioski tylko z opcji „A”, to zepchnie nas to na drugą stronę. Bo będziemy się starać za bardzo nie wejść znowu w obszar „A”, nie odbijać się znowu od bandy „A”.

I teraz, jeżeli rzeczywiście masz tak, że się fiksujesz, że ktoś jest fajny, ale nagle się okazuje, że w jakiejś sytuacji zachował się jednak inaczej, niż Ty się spodziewałaś – mimo że tak jak mówiłam, to nie jest ani przemoc, ani brak szacunku, ani objaw jakiegoś kolidującego z Twoim systemu wartości – to znaczy, że może po prostu pochopnie go skreśliłaś, że za bardzo się właśnie zafiksowałaś na jakiejś tam cesze czy na jakimś zachowaniu. Jeżeli Twoje emocje były pozytywne wobec tego człowieka i nagle one stały się negatywne, bo ta jedna sytuacja skasowała po prostu wszystko dobre, co było wcześniej, to właśnie może odbijasz się od bandy „B” – od tej przeciwnej bandy do ignorowania czerwonych flag. Zastanów się nad tym. I myślę, że może najprostsza opcja jest taka, żeby wyobrazić sobie, że to nie jest jakiś potencjalny kandydat na relację romantyczną, tylko może kolega, ktoś, kto może mógłby zostać Twoim przyjacielem. Trochę obniż tę poprzeczkę. Bo i tak miłość budujemy przecież na przyjaźni. Dobre związki budujemy na przyjaźni. Bez przyjaźni nie ma miłości i nie ma fajnej, bliskiej, związkowej relacji romantycznej. Więc najpierw skoncentruj się po prostu na przyjaźni. Czy to, że on czegoś nie powiedział albo powiedział coś inaczej, niż Ty byś chciała, świadczy o tym, że się nie nadaje na przyjaciela?