W 168. odcinku mówiłam o tym, że trudno nam często odróżnić flagi czerwone od zielonych. I wiele z Was też tak uważa, że nie widzi czerwonych flag lub zielonych albo w ogóle miesza te flagi. I tak to właśnie wygląda. Jest coś takiego, tak można by to ująć – daltonizm flagowy. Czyli czasami zlewają nam się te flagi w jedną plamę i nie wiemy, co jest czym – co jest okej, co nie jest okej. Czy intensywne zaangażowanie na początku to dobry znak, czy to jakiś niepokojący love bombing i trzeba uciekać? Nie wiemy, jakimi kryteriami się kierować, aby móc w sumie odróżnić te zachowania, czy one są okej, czy one nie są okej. Dzisiaj jednak chciałabym się skupić na takim aspekcie zielonych flag, gdzie właściwie wiemy, że coś jest zieloną flagą i robi to na nas pozytywne wrażenie. Chodzi o to, żeby też nie przegiąć z tym pozytywnym wrażeniem, nie przesadzić z wnioskami wyciągniętymi na bazie jakiejś jednorazowej sytuacji.

Wyobraźmy sobie, że jesteś w bliskiej relacji z kimś, z kim trudno się rozmawia. Nie możecie rozwiązywać problemów. Ty próbujesz nawiązać dialog, a on milczy albo się wycofuje. I któregoś razu, tak jak zwykle zresztą, wspominasz o czymś, co Cię boli lub Ci nie pasuje. Komunikujesz, że jest jakiś problem do rozwiązania i rzeczywiście następuje rozmowa. I ta rozmowa się całkiem fajnie toczy. Ty czujesz się w niej okej i bezpiecznie. Jesteś podjarana i wydaje Ci się, że po prostu zrobiliście jakiś wielki krok w rozwoju Waszej relacji, że nastąpiła przeogromna rewolucja, nastąpiło jakieś olśnienie po jego stronie, jakiś piorun go strzelił i nagle zamienił w innego człowieka. Ale pamiętaj, że jednorazowa sytuacja to jeszcze za mało. To jeszcze za mało, żeby stwierdzić, że tak będzie zawsze, skoro zwykle było wcale nie tak, jak byś chciała. Być może rzeczywiście nastąpiła zmiana i tego Ci życzę – tego Wam życzę i trzymam za to kciuki, żebyście mieli możliwość rozwiązywania problemów.

Natomiast poczekaj. Zobacz, co będzie w kolejnych sytuacjach. To po pierwsze. Sprawdź też na ile ta rozmowa, którą żeście odbyli, co do której masz poczucie, że była konstruktywna, będzie potem miała przełożenie na zachowania Twojego partnera i na to, co realnie będzie się działo w Waszej relacji. Taka nagła, otwarta rozmowa tym większe może zrobić wrażenie, kiedy mamy do czynienia z Mariuszem, który trzyma się na dystans, nie odpowiada na wiadomości, znika, gdy jest jakiś problem, pojawia się po to, żeby się dobrze bawić. Z Mariuszem, którego na co dzień wcale nie ma w naszym życiu, pojawia się jedynie od czasu do czasu. A Ty czekasz i czekasz pod tym toi toiem, aż on przejdzie jakąś metamorfozę i pojawi się w Twoim życiu na stałe.

W pewnym momencie mówisz, że masz już tego dosyć – kończymy, nie chcę w to brnąć dalej, nie podoba mi się ta relacja, rani mnie, jest dla mnie destrukcyjna, daj mi spokój, już się nie odzywaj do mnie, nie zawracaj mi głowy. I on wtedy zatrybia. To znaczy, tak Ci się wydaje, że zatrybił i wreszcie zrozumiał, bo czekałaś na to od miesięcy, czy może nawet lat, aż on wreszcie zrozumie. I proponuje Ci: „no, to porozmawiajmy”. I ponieważ jest to pierwsze w Waszych wspólnych dziejach „porozmawiajmy”, które padło z jego ust, wydaje Ci się, że nastąpiła jakaś przeogromna zmiana, nastąpiła wielka ewolucja, ogromny krok ewolucyjny. Wydaje Ci się, że to już nie jest tamta relacja „mariuszowa” i może w sumie on nawet zamienił się w Alberta. Z jakichś niewiadomych przyczyn – może ktoś mu przemówił do rozsądku, a może po prostu tak zadziałało na niego to, że postanowiłaś z tym skończyć – zamienił się z kogoś niedostępnego emocjonalnie, zamkniętego i właściwie nie interesującego się tym, co Ty czujesz, w empatycznego i dojrzałego mężczyznę. Należy pamiętać, że Mariusz doskonale wie, co zrobić, żebyś Ty miała poczucie, że sprawy idą naprzód, mimo że one wcale nie idą naprzód. I to jest cecha „mariuszowości”.

Wracając do tematu dzisiejszego odcinka. Jest to wzorzec? Czy jest to pojedyncza sytuacja? Jeżeli pierwszy raz z jego ust padło „porozmawiajmy”, to przede wszystkim, póki nie porozmawiacie, ciężko z entuzjazmem podejść do faktu tej rozmowy, bo może ona w ogóle nawet nie nastąpi. Po drugie, jeśli ona nastąpi, to skoncentruj się na tym, co on mówi. Czy rzeczywiście skupia się na tym, żebyście rozwiązali problem, czy może składa Ci jakieś obietnice na przyszłość albo wspomina wspólną przeszłość, jakieś fantastyczne wspólne wydarzenia i odwraca Twoją uwagę od bieżących problemów, jednocześnie trochę zamydlając Ci oczy. Po trzecie, jeśli do tej rozmowy dojdzie i rzeczywiście ona przebiegnie, w Twoim odczuciu, w obiecujący sposób, to pewnie trzeba by było sprawdzić, czy cokolwiek z tego będzie miało przełożenie na realne sytuacje, na wydarzenia, które później nastąpią i na jakieś zmiany w jego zachowaniu.

I wreszcie, po czwarte – jeżeli rzeczywiście tak się wydarzy i on coś zmieni, to pewnie trzeba będzie sprawdzić, czy to już na stałe, czy może na miesiąc, na tydzień, na trzy miesiące albo tylko jednorazowo. Czyli przykładowo – powiedziałaś mu, że jest Ci przykro, kiedy on nie odpisuje na Twoją wiadomość, nie oddzwania i w ogóle się nie odzywa. Z Waszej rozmowy wspaniale wynikło, że tak, on Cię rozumie, rzeczywiście, masz rację, on już teraz będzie odpisywał. A w najgorszym wypadku po prostu napisze, że odpisze później. Odpisuje, tak jak obiecywał, dwa czy trzy razy, a później wszystko wraca do starej normy, na stare tory i znowu następuje nieodpisywanie. Ty bardzo często zostajesz z poczuciem wcale nie tego, że to nie była prawda, co mówił. Zostajesz z poczuciem, że sprawy poszły naprzód. I wierzysz, że ta relacja się rozwija, ponieważ tak się zafiksowałaś na tym, że odpisał trzy razy i pojawiła się jakaś zielona flaga, że nie widzisz, że ona chyba zbladła i teraz już wcale nie jest zielona, tylko nawet zamieniła się w czerwoną – pewnie nie zbladła w takim razie, tylko płynnie przeszła w czerwień przez jakieś rdzawe odcienie. Czyli miałaś czerwoną flagę w formie nieodpisywania, potem na chwilę ona zamieniła się – jedynie w Twoich oczach, bo naprawdę to nie zamieniła się – we flagę zieloną i ponownie wróciła do czerwieni.

A więc powiedzmy sobie szczerze, że takie zielone flagi to nie są zielone flagi. Poprzeczkę stawiajmy wyżej i nie oczekujmy jakichś jednorazowych pozytywnych incydentów, bo związek to nie jest zbiórka incydentów, tylko jakaś norma, która daje spokój. I na dodatek to nie jest zbiórka incydentów, o które Ty musisz za każdym razem walczyć, tylko to ma być taki strumień dobrej woli ze strony drugiej osoby, jak też i z Twojej. Bo ludzie są ze sobą tylko wtedy, kiedy chcą być, a nie dlatego, że ktoś coś u kogoś wyegzekwował jednorazowo i krótkotrwale.